Onderweg naar Pasen

Maart 2018 - Onderweg naar Pasen, een tocht van Veertig Dagen. Laten wij Jezus volgen naar de dag van morgen, naar de dag van Pasen. In de Schrift lezen we de woorden die Jezus sprak op de avond voor zijn lijden. Het zijn afscheidswoorden.
 
Hij sprak over God en over hoe hij God door zijn leven bekend had gemaakt aan zijn leerlingen. Hij gebruikt het beeld van vader en zoon om de hechte band aan te geven tussen God en zichzelf. Deze tijd kan een tijd zijn van ruimte scheppen en op adem komen.
 
Loslaten
Een periode van dichter bij jezelf en de kern van je leven komen. Ervaren waar het jou nu ten diepste om gaat. Wat wil jij loslaten – wat belemmert jou om te zijn zoals je wilt zijn – en wat houdt jou vast? Hoe kom jij tot een leven met meer ruimte en menslievendheid?
 
De geloofsbelijdenis, die de kern van het Paasfeest vormt, heeft grote gevolgen voor ons die zeggen in Jezus te geloven. Je kunt je eigen opstanding niet verwachten, als je eerst niet in opstand bent gekomen tegen alles wat mensen onderdrukt en klein houdt.
 
Opstaan tegen onrecht
Je hoeft daarbij niet allereerst te denken aan het aantekenen van openlijk verzet tegen sociale misstanden. Niet iedereen voelt zich daartoe geroepen of is daartoe in staat.
 
Je mag daarbij wel denken aan het kleine of grote onrecht dat ieder van ons in zijn directe omgeving kan ontdekken: binnen de gemeenschap, familie, vrienden- en kennissenkring. Om daar het bestaande onrecht op te heffen zal altijd inleveren van eigenbelang betekenen.
 
Ik wens u allen een mooie, inspirerende weg naar Pasen.
 
Zr. Celine Welten,
Lid Provinciaal bestuur